Raport z Lwowa cz.1

Parę przecznic i kolejna ulica, już ta właściwa z hotelem, była najbardziej zakopiańską ulicą, jaką widziałam z dala od Zakopanego, z jodłami, willami, wybrukowaną ulicą, takich we Lwowie najwięcej. Ulicę polubiło też KGB, które niedaleko stąd miało kiedyś swoją siedzibę (zajętą obecnie przez ukraińską służbę bezpieczeństwa) oraz niegdysiejszy pierwszy sekretarz Michaił Gorbaczow, który w czasie wizyty w bratniej republice, spędził noc w tutejszym hotelu. Parę dni później, opowiadając o tej ulicy lwowskiemu przewodnikowi po Lwowie, dowiedziałam się, że na wzgórzu tuż za piękną ocienioną jodłami zakopiańską ulicą znajduje się miejsce straceń lwowskich profesorów, tylko częściowo upamiętnionych. Podobno na tablicę upamiętniającą wszystkich straconych nie zgadzają się władze ukraińskie. Posępne wrażenie wzmaga opis ostatnich dni we Lwowie Tadeusza Boya-Żeleńskiego przywołanych w książce Józefa Hena i miejsce to nie budzi już beztroskich skojarzeń z górskim kurortem. Nauczyło mnie to, że we Lwowie żadne wrażenie nie jest dane raz na zawsze.

by etekst.info

Menu